Nie obnoście się

Dwa dni temu jeden z polityków Nowoczesnej powiedział, że jest gejem. Tak po prostu. Prowadząca program „Pociąg do polityki” zapytała Pawła Rabieja (członka zarządu partii i jednego z jej założycieli) o powody, dla których wspiera ruchy LGBT. W odpowiedz dostaliśmy coming out jednej z ważniejszych osób dużej partii. Bardzo zachowawczy, ale warto docenić. Zresztą zobaczcie sami (pytanie pada ok. 17:20).

Dzień później w „Wydarzeniach” pojawił się krótki materiał o coming outach polityków (ok. 20:18). Taki pod znakiem prawdopośrodkizmu. Mamy posła PSL-u podejrzewającego, że w ten sposób Nowoczesna chce zagospodarować ten elektorat. Mamy posła od Kukiza spekulującego, że coming out Rabieja był obliczony na powtórzenie sukcesu Biedronia ze Słupska w nadchodzących wyborach samorządowych (to jest dopiero LOL). Po programie informacyjnym do studia na rozmowę zaproszono Ryszarda Petru. Pierwsze pytanie dotyczyło ostatniej decyzji członka zarządu partii. No i przewodniczący Nowoczesnej zaczął opowiadać, że to było bardzo dobre wyjście z szafy, bo nie zrobiono z niego wielkiego halo, że po programie zadzwonił do Rabieja z gratulacjami, no bo zawsze lepiej jest wiedzieć niż nie wiedzieć. Kończąc swoją wypowiedź dodał jeszcze:

Dobrze by było, aby w Polsce ludzie, którzy mają inną orientację niż heteroseksualna, nie musieli się tego wstydzić, co nie znaczy, że muszą się z tym obnosić.

Całość można obejrzeć pod linkiem (pytanie o coming out Rabieja pada na samym początku programu).

No i w internecie zawrzało. Jako pierwsza informację podała 300polityka.pl.

Źródło
Źródło

Prawie natychmiast pojawiły się głosy, że portal zmanipulował wypowiedź Petru.

Źródło
Źródło

 

Źródło
Źródło

I wszystko byłoby w porządku, gdyby ktoś z partii (a najlepiej sam jej przewodniczący) przeprosił słowa o obnoszeniu się. Problem polega na tym, że najwyraźniej autor nie widział w nich nic złego.

swetru-04

Reakcja innych członków partii pozostawiała też wiele do życzenia.

Zastępca sekretarza generalnego i sekretarz regionu warszawskiego Źródło
Zastępca sekretarza generalnego i sekretarz regionu warszawskiego
Źródło

Tu jeszcze jeden tweet tego pana, według którego afera wokół słów Petru jest jedną wielką pomyłką, bo przecież…

Źródło
Źródło

Kurde, właściwie to dlaczego coś takiego jest poniżej poziomu i jest obrzydliwe?

Potem w obronie przewodniczącego odezwała się posłanka i wiceprzewodnicząca partii.

Źródło
Źródło

Pani posłanka też jest przeciwna nadmiernemu obnoszeniu się. Z tym że nie chodzi jej najwyraźniej o publiczne okazywanie sobie uczuć, ani o ujawnianie swojej orientacji. Ani o publiczne pokazywanie się z ukochaną osobą. Więc o co?

Źródło
Źródło

Sam bohater całego wydarzenia również się wypowiedział.

Źródło
Źródło

Kończąc tę przydługą paradę tweetów wstawię jeszcze gdańskiego działacza młodzieżówki Nowoczesnej, który najwyraźniej uważa, że moje prywatne życie to jest czyjś światopogląd.

Źródło
Źródło

Co tak wkurwia w słowach Petru?

Problem polega na tym, że słowa mogą ranić. Serio.

Nowoczesna na Paradzie Równości 2016
Źródło

Skoro nawet Nowoczesna o tym wie, to mogłoby się wydawać, że jej członkowie będą bardziej uważać. Całą wypowiedź pana Ryszarda można byłoby nawet uznać za odpowiednią, gdyby wiedział, kiedy należy skończyć paplać. O całej sytuacji można byłoby zapomnieć, gdyby ktoś za nią przeprosił. Zamiast tego otrzymaliśmy festiwal zarzutów, że manipulacja wypowiedzią, że lewactwo coś nam chce narzucać (ja rozumiem, że prawa człowieka to dość lewicowy wymysł, ale wydawało mi się, że powszechnie akceptowany już od wielu dziesięcioleci), że Biedroń jest chamem (bo napisał tego tweeta), że takie oburzenie jakie przetoczyło się przez Twittera i Facebooka to zdecydowanie za dużo jak na taką małą wypowiedź.

Z tym że ta wypowiedź jest naprawdę zła. Ja widzę dwie możliwe przyczyny jej powstania. Pierwsza jest taka, że Ryszard Petru jest po prostu debilem i mówi coś innego niż myśli. Na przykład mogło chodzić mu o to, że osoby LGBT nie powinny obnosić się ze wstydem ze swoją orientacją, tylko być z niej dumnym (jeśli to czytasz i jesteś z tych, co krzyczą, że skoro jest LGBT pride czy black pride, to równie dobrze możemy być dumni z bycia białymi, to weź idź stąd i poczytaj na przykład wikipedię). Nie wydaje mi się jednak (nawet wbrew empirycznym dowodom), że przewodniczący jednej z największych partii opozycyjnych jest zwykłym głupcem, który występując w telewizji nie potrafi sformułować swoich myśli. Dlatego pozostaje drugie wytłumaczenie: był to przykład tak zwanego dog-whistle politics. Jest to taktyka stosowana przez polityków, którzy nie chcą wyjść na rasistów, więc w swoich pozornie poprawnie politycznych słowach (bardzo długa wypowiedź na temat tego, jak gratulujemy coming outu osobie z zarządu partii) ukrywają swoje prawdziwe zdanie na dany temat (niech geje sobie żyją, ale za bardzo się nam nie pokazują).

No bo co innego ma oznaczać zdanie „osoby homoseksualne nie powinny się wstydzić swojej orientacji, ale niech się z nią nie obnoszą”? Że mamy nie paradować na ulicach? Mamy się nie przytulać na placach? Mamy nie mówić głośno o tym, że jesteśmy LGBT? Mamy nie odzywać się do swojego partnera na ulicy?

Daniel ze swoim partnerem Hubertem wracali akurat z parapetówki i wstąpili do sklepu przy ul. Krakowskiej. – Hubert poszedł po wodę, ja zostałem przed sklepem. W pewnym momencie Hubert wychodzi i pyta: „Misiek, masz może drobne?”. Niedaleko stało dwóch mężczyzn – wyższy i niższy. Jeden podszedł do nas i zapytał, czy jesteśmy pedałami. Był ubrany w dżinsy i bluzę z kapturem. Odpowiedziałem, że tak. Drugi rzucił: „Pedały, lubicie się rżnąć w dupsko?”. Hubert uspokajał rozmowę, ale ja wyczułem, że to nieciekawe towarzystwo, odciągnąłem go, przeszliśmy przez przejście dla pieszych. Poszliśmy w stronę mieszkania. Jednak niższy mężczyzna podbiegł do nas i nas zaatakował.

Źródło

Mamy nie spotykać się w miejscach publicznych?

Spotkanie LGBT miało miejsce w sobotę w muszli koncertowej przy ul. Kopalnianej w Katowicach. Geje i lesbijki zostali zaatakowani.

– W pewnym momencie pojawiła się tam kilkuosobowa grupa chuliganów, która zaczęła wyzywać uczestników spotkania. Kiedy jeden z przebywających w parku 18-latków zwrócił im uwagę, aby odpuścili, napastnicy go zaatakowali i pobili – podaje katowicka policja.

Pobity chłopak z urazem głowy i brzucha trafił do szpitala. Jeden z uczestników spotkania zawiadomił policjantów.

Źródło

Mamy nie mieszkać ze swoimi partnerami?

Paweł: – Wszystko zaczęło się zaraz po tym, jak wynajęliśmy dwa pokoje zaledwie kilometr od rynku, nad jeziorem. To był koniec listopada 2013. Spokojna dzielnica, do głowy nam nie przyszło, że możemy wzbudzić kontrowersje. Odbywałem akurat staż fryzjerski. Co drugi, trzeci dzień pod blokiem zaczęło się pojawiać czarne bmw z młodymi karkami w środku. I docinki: „Co tam, cioto? Gdzie pedałujesz?”. Nie mogłem zrozumieć, skąd w ogóle wiedzą, że jestem gejem.

(…)

Piotr: – Dokładnie naprzeciwko naszej klatki znajdował się murek, na którym przesiadywały dzieciaki, w większości kibice Cartusii. Minęły może dwa tygodnie od naszej przeprowadzki, jak zaczęły się pierwsze komentarze: „O, zoba, to ci geje”. Paweł zauważył, że w tej grupce jest jego kuzyn, od zawsze dobrze do niego nastawiony.

Po miesiącu towarzystwo się rozkręciło. Zaczęły się wyzwiska: „Ej, na tym osiedlu obowiązuje zakaz pedałowania! Patologia! Pedały! Kurwy, jeszcze brakuje, żebyście dziecko adoptowali!”.

Paweł: – Próbowałem porozmawiać z kuzynem, ale odpowiedział, że jak się wyłamie, to wtedy zaczną się czepiać jego. Powiedziałem więc jego mamie, czyli swojej cioci. I uprzedziłem, że jeśli zaczepki będą się powtarzać, zgłosimy sprawę na policję. Obiecała z nim porozmawiać. Po kilku dniach kuzyn zagroził nam, że jeśli pójdziemy na policję, to „pożegnamy się ze swoim autkiem”. Znów poszedłem do cioci. Kuzyn przestał spotykać się z kolegami na murku, ale dalej nas wyzywali od pedałów, a rodzina przestała z nami rozmawiać. Sytuacja stała się na tyle toksyczna, że od pedałów zaczęli wyzywać też kolegów, którzy nas odwiedzali.

(…)

Piotr: – Zdecydowaliśmy się na to miejsce ze względu na monitoring. Przez jakiś czas mieliśmy spokój. Ale znów do czasu. Ta sama grupa pseudokibiców zobaczyła nas któregoś dnia na ulicy. Musieli za nami iść i w ten sposób dowiedzieli się, gdzie mieszkamy. Zaczęli kręcić się w okolicy. Weszli do studia urody, w którym pracował Paweł, i wykrzyczeli: „Tutaj nie idziemy, bo ten pierdolony pedał tutaj pracuje!”. Innym razem zaczepili go na ulicy, wymachując przed twarzą butelką. Właścicielka studia nie przedłużyła umowy z Pawłem. Kto by chciał takie akcje przy klientach?

Paweł został w domu, Piotr pracował. Do eskalacji doszło 19 sierpnia.

– Wypakowywałem towar z auta na podwórzu szpitala, w którym pracuję. Wtedy podszedł do mnie jeden z nich: „Chcesz w główkę, pedale? No co, chcesz?”. Nie odpowiedziałem. Odwróciłem się i dalej wypakowywałem towar. Wtedy usłyszałem tylko: „Ty pedale jebany! Ty dziwko!”, i poczułem but na swoich plecach. Kopnął mnie z całych sił. A potem dodał: „Zgłoś to na policję, to cię potnę!”. Miałem szczęście, że całe zajście widział mój szef. Wezwał policję, radiowóz był na miejscu po kilku minutach. Ale napastników już nie znaleźli. My ich jednak zdążyliśmy dobrze poznać. Postanowiliśmy, że nie będziemy dłużej znosić tego terroryzowania. Zrobiłem obdukcję. Na komisariacie złożyłem zawiadomienie. Policjantka, która mnie wysłuchała, powiedziała, że to pierwsze takie zgłoszenie w Kartuzach.

Źródło

Gdzie jest granica tego „nieobnoszenia się”, za którą robi się dla nas niebezpiecznie? No i dlaczego wyznaczona jest ona przez heteroseksualistę (w domyśle lepszego od nas, bo przecież zdolnego do wyznaczania nam jakichś granic),

A jeśli źle zrozumiałem, jeśli nie chodziło o bycie niewidocznym, to w takim razie o co, do kurwy nędzy? Mógłby mi ktoś to wytłumaczyć?

Swoją drogą to nie jest pierwsza nieprzyjemna sytuacja, w której pojawiają się wątpliwości co do prawdziwego stosunku członków Nowoczesnej do osób nieheteroseksualnych. O przygodach z projektem ustawy o związkach partnerskich pisał na swoim blogu szarypanz.

„Negatywny przegląd” jest na Facebooku i Twitterze.

Reklamy

Teraz rozprawimy się z Polakami

Polski internet znów szaleje. Po imigrantach, którzy rzekomo mieli spalić oborę zamieszkaną przez świnie (!), tym razem dowiadujemy się o przedstawicielu arabskiej mniejszości w małym miasteczku pod Detroit:

Źródło
Źródło

Oburzające, prawda? Szczególnie w kontekście poważnego konfliktu rozgrywającego się w miasteczku od czasów prezydentury Georga Busha juniora.

detroit_02

detroit_03

O prawdziwie bulwersujących słowach islamisty grożącemu miejscowej Polonii szybko zrobiło się głośno w polskim internecie.

Źródło
Źródło
Źródło
Źródło
Źródło
Źródło
Źródło
Źródło

Informację podały też znane i lubiane portale „Wirtualna Polonia”, Kresy.pl i pch24.pl.

Problem polega na tym, że owe straszne słowa nie padły. Ibrahim Aljahim nie powiedział „Today, we showed the Polish and everybody else” (co jakiś inteligent raczył przetłumaczyć na „teraz rozprawimy się z Polakami”), lecz „Today, we showed the Polish and everybody else that we are united” (czyli „dzisiaj pokazaliśmy Polakom i innym, że jesteśmy zjednoczeni”).

Tutaj można obejrzeć fragment kontrowersyjnego przemówienia:

Więcej pod linkiem. Informację podesłał autor bloga „Niższa forma człowieczeństwa„, którego z kolei dostał cynk od czytelnika.

„Negatywny przegląd” jest na Facebooku i Twitterze.

[EDIT]

Informacja dotarła już na niezalezna.pl:

detroit_08

I do poczekalni na demotywatory.pl (żeby było śmieszniej, w formie filmu zawierającego pełną wypowiedź Aljahima):

detroit_09

Platforma i Sprawiedliwość

Jeżeli chodzi o związki partnerskie, ja jestem gotowy do dyskusji w tej kwestii. Nie chciałbym, żeby ona była taką „wrzutką wyborczą” ze strony niektórych. Chyba nie będzie piekła, jeżeli damy sobie kilka miesięcy czasu, aby te kwestie spokojnie i precyzyjnie uregulować. Dzisiaj w Sejmie mamy około 200 ustaw, które już czekają na głosowanie, a mamy kilka posiedzeń do końca tej kadencji.

Donald Tusk
Źródło: Rzeczpospolita, 2.06.2011

We wtorek 26.05.2015 roku Marszałek Sejmu Radosław Sikorski wyciągnął z zamrażarki projekt SLD o związkach partnerskich. Projekt, który został złożony do laski marszałkowskiej kilka dni po debacie sejmowej, która odbyła się w styczniu 2013 roku.

Nie doszło nawet do pierwszego czytania. Mimo wielokrotnych obietnic liderów partii rządzącej, część posłów PO nie zgodziła się na włączenie do porządku obrad Sejmu debaty o związkach partnerskich. Spośród 385 posłów, 146 chciało umożliwić przeprowadzenie dyskusji i pierwszego czytania, 215 nie zgodziło się. Wśród tych drugich znalazło się 45 posłów PO. Dalszych 23 parlamentarzystów z tej partii wstrzymało się od głosu. Przeciwników i wstrzymujących się zapytałem na Twitterze o powody takiego głosowania. Na portalu znalazłem 31 spośród 68 posłów.

Takie mam poglądy

Chcę podkreślić, że nie można zamykać oczu na istniejący, niewymyślony fakt społeczny. Wydaje się rzeczą oczywistą, że dzisiejszy stan prawny nie oddaje tych wyzwań, przed jakimi stoi społeczeństwo, w którym istnieją te fakty społeczne.

Związki homoseksualne. Można je akceptować lub nie od strony własnych wyobrażeń, jak powinna wyglądać moralność życia publicznego, ale nie można kwestionować ich istnienia, nie można używać bolesnych argumentów wobec ludzi, którzy decydują się na tego typu życie. Zadaniem wysokiej izby jest znalezienie rozwiązań prawnych, które nie uczynią życia tych ludzi trudniejszym, ale godniejszym, niezależnie od tego, jak oceniamy sam fakt współżycia par homoseksualnych.

Donald Tusk
Źródło: wyborcza.pl, 25.01.2013

Zadałem pytanie 19 posłom i posłankom, którzy zagłosowali przeciwko ustawie. Odpowiedziało mi dwoje.

Link
Link

Z tego zdania można wyciągnąć daleko idące wnioski. Po pierwsze: pani posłanka Gądek nie jest przeciwna związkom partnerskim jako takim.

Na potwierdzenie
Na dowód obrazek. Dziękujemy pani posłance.

Po drugie: posłanka miała zastrzeżenia co do formy decyzji o przeprowadzeniu pierwszego czytania. Trzeba się z nią zgodzić. Od razu powinno było odbyć się pierwsze czytanie, w trakcie którego doszłoby do debaty (może tym razem merytorycznej). Problem polega na tym, że to nie autorzy projektu zdecydowali o takiej formie wprowadzenia projektu ustawy do obrad sejmowych. Stąd podejrzana wydaje się argumentacja posłanki.

Po trzecie: deklaracja posłanki Gądek nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości. 26.05.2015 zagłosowała przeciwko wprowadzeniu projektu ustawy do porządku obrad Sejmu. Wzięła udział we wszystkich głosowaniach z 25.01.2013 dotyczących związków partnerskich. Dwukrotnie była przeciwko (zagłosowała za odrzuceniem projektu Dunina i jednej z dwóch ustaw wprowadzających związki partnerskie SLD i Twojego Ruchu), trzykrotnie wstrzymała się (przy obu projektach SLD i TR i przy jednej z ustaw wprowadzających związki). Za związkami partnerskimi była tylko raz – 17.12.2014 w głosowaniu nad uzupełnieniem porządku dziennego obrad o projekt ustawy Twojego Ruchu.

O ile posłanka Gądek próbowała się jakoś (bardzo nieudolnie) tłumaczyć, tak poseł Andrzej Kania nie miał żadnych skrupułów w uzasadnieniu swojego głosowania.

Link
Link

Zadałem pytanie uzupełniające, jednak nie doczekałem się odpowiedzi. zp04 Wiecie, co jest najśmieszniejsze? O ile w grudniu 2014 (podobnie jak w maju 2015) poseł Kania był przeciwny dodania do porządku obrad sejmowych projektu ustawy Twojego Ruchu, o tyle w styczniu 2013 we wszystkich pięciu głosowaniach zagłosował za. Nie wierzycie?

Głosowanie nad jednym z projektów SLD i Twojego Ruchu.
Głosowanie nad jednym z projektów SLD i Twojego Ruchu. W pozostałych 4 głosowaniach poseł Kania również głosował „za”.

Panie pośle, zmieniły się panu przekonania? Nie odpowiedzieli mi: Jan Vincent-Rostowski, Stanisław Huskowski, Paweł Arndt, Jacek Brzezinka, Zenon Durka, Krzysztof Gadowski, Leszek Jastrzębski, Roman Kosecki, Sławomir Kowalski, Jacek Kozaczyński, Józef Lassota, Mirosława Nykiel, Małgorzata Pępek, Grzegorz Raniewicz, Piotr van der Coghen, Dorota Rutkowska i Renata Zaremba.

Spośród nich na szczególną uwagę zasługuje Roman Kosecki. Wprawdzie nie odpowiedział mi na pytanie, jednak internautki wypowiedziały się za niego.

Link

Wiktoria Beczek jest członkinią fundacji „Miłość Nie Wyklucza„, a także dziennikarką portali gazeta.pl i radia Tok.fm. Aneta Ostrowska jest wiceprezeską Stowarzyszenia Akceptacja i członkinią Rady Programowej Kongresu Kobiet.

Spośród posłów, którzy nie mają swojego konta na Twitterze, największym rozczarowaniem była decyzja Elżbiety Radziszewskiej, byłej pełnomocniczki rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn, która również zagłosowała przeciwko.

Arytmetyka sejmowa

Istnieje w Polsce przestrzeń prawna do zagospodarowania i przyszedł czas, żeby taka formuła prawna jak związek partnerski mogła w polskim prawie zaistnieć. Ale pod jednym warunkiem: formuła związku partnerskiego nie może wchodzić na pole małżeństwa.  „Tak” dla związku partnerskiego, ale jako czegoś obok, a nie zamiast, czy wchodzącego na pole małżeństwa.

W tej chwili już 20 proc. dzieci rodzi się w związkach nieformalnych i chyba nie ma między nami sporu, że dzieci, które rodzą się w tego typu związkach w sensie prawnym są chronione słabiej od tych, które rodzą się w małżeństwach.

Żyjemy w XXI wieku i państwo powinno być wygodne dla swoich obywateli i powinno poszerzać sferę wygód, nie przeszkadzając innym formom, które w Polskim życiu publicznym są usankcjonowane.

Joanna Kluzik-Rostkowska
Źródło: TVP Info, 25.01.2013

Bardziej skłonni rozmawiać byli posłowie wstrzymujący się od głosu.

Link
Link

Poseł Suchowiejko deklaruje się jako najbardziej niebezpieczny typ posła. Dobrze, że taką informację dostajemy tuż przed wyborami. W partii rządzącej są osoby, które zatrzymają każdy, nawet najlepszy projekt ustawy, o ile zostanie on stworzony przez partię opozycyjną. To jest ten słynny konsensus będący podstawą rządów demokratycznych. Mam nadzieję, że ten pan już przez nikogo na parlamentarzystę wybrany nie będzie.

Warto zwrócić uwagę na mowę-trawę z pierwszego zdania. Poseł deklaruje, że nie popiera projektów opozycji i wspaniałomyślnie dodaje, że w tym przypadku nie był przeciwny temu projektowi. Problem polega na tym, że nie udzielił mu też poparcia. Warto trzymać się zasad, prawda? Poseł Suchowiejko konsekwentnie nie popiera projektów opozycji dotyczących związków partnerskich. W podobnym głosowaniu z grudnia 2014 był przeciwny włączeniu debaty nad projektem Twojego Ruchu w porządek obrad Sejmu. Ale cofnijmy się do stycznia 2013 roku. Poseł Suchowiejko wstrzymał się od głosowania w sprawie projektu posła Dunina, swojego partyjnego kolegi. Poparł natomiast wszystkie 4 projekty ustaw złożone wspólnie przez SLD i Twój Ruch.

To tyle w kwestii zasad.
To tyle w kwestii zasad.

Kolejnym posłem, który odpowiedział mi na pytanie, był Jarosław Pięta.

Link
Link

Ten jeden tweet musiał mi jednak wystarczyć. Poseł nie chciał doprecyzować, jakie wątpliwości prawne miał na myśli. Stąd nie mam jak odnieść się do jego wypowiedzi. Raczej nie były to argumenty natury konstytucyjnej związane z artykułem 18. Do tej pory poseł Pięta głosował przeważnie za projektami związków partnerskich. Wyjątkiem było głosowanie nad projektem Dunina w styczniu 2013 – wtedy był przeciwny.

Inni posłowie byli dużo bardziej rozmowni.

Link
Link

Przerażające. Poseł Andrzej Orzechowski chciał zagłosować za wprowadzeniem projektu ustawy do prac izby, ale źli posłowie opozycji mu na to nie pozwolili. Rozmowę kontynuowała Anna Dryjańska, feministka i felietonistka „Dziennika Opinii”. Zdążyła już napisać o pośle Orzechowskim artykuł w serwisie natemat.pl. zp11 zp12 zp13 zp14 Poseł Andrzej Orzechowski poparł projekty SLD i TR i odrzucił projekt PO w styczniu 2013. W grudniu 2014 wstrzymał się od głosu.

Złożył natomiast deklarację, na którą warto zwrócić uwagę. Obiecał, że PO wkrótce zaproponuje własne rozwiązanie w kwestii związków partnerskich. Niestety nie czuł się kompetentny, by szerzej o niej mówić. Na szczęście nie bała się o niej mówić posłanka Maria Janyska.

Link
Link

Nie do końca rozumiem pojmowania arytmetyki sejmowej przez panią posłankę. Kadencja kończy się za parę miesięcy, więc przyjęcie projektu Dunina jest niewykonalne. Nie znamy wyników październikowych wyborów, więc liczenie poparcia projektu jest bezpodstawne. Posłanka Janyska pominęła te drobne niuanse. zp16 zp17 Mam nadzieję, że projekt rzeczywiście zostanie naprawiony, bo brak rozwiązania problemu podatku spadkowego nie jest jego jedyną wadą.

Ostatnią posłanką, która odpowiedziała na moje pytanie była Joanna Bobowska.

Link
Link

To dziwne, bo w styczniu 2013 roku pani Bobowska poparła wszystkie 5 projektów ustaw. Poprosiłem ją, by sprecyzowała swoje wątpliwości dotyczące projektu SLD. zp19 Mieliśmy już taki przypadek, o którym było głośno w mediach. Dwóch architektów z Krakowa (Marek i Jędrzej) postanowiło zawrzeć ze sobą umowę notarialną zabezpieczającą ich związek. Abstrahując od dostępności takiego rozwiązania (umowa notarialna do najtańszych nie należy), w żadnym wypadku nie jest ono w pełni wystarczające i wymaga od partnerów dobrej znajomości prawa. Przyznali to sami nowożeńcy na antenie TVN. Stwierdzili, że kilku spraw nie byli w stanie uregulować. Polecam obejrzeć cały materiał z „Dzień Dobry TVN„, w którym poza Markiem i Jędrzejem pojawiły się Ewa Tomaszewicz i Małgorzata Rawińska (autorki bloga „trzyczęściowy garnitur„), które opowiedziały między innymi o tym, jak w praktyce wygląda respektowanie prawa do informacji o stanie zdrowia partnera w polskich szpitalach. zp21 Przypominam, w 2013 ta pani poparła wszystkie projekty ustaw o związkach partnerskich. zp22 zp23 zp24 zp25 zp26 zp27 zp28 zp29 zp30 zp31 zp32 Przyznam się, że ta rozmowa zdenerwowała mnie najbardziej ze wszystkich tu przytoczonych.

Nie odpowiedzieli mi: Urszula Augustyn, Krzysztof Brejza, Andrzej Czerwiński, Bożena Kamińska, Maciej Orzechowski i Waldemar Sługocki. Radosław Sikorski udzielił odpowiedzi innemu użytkownikowi Twittera: zp20

Zemsta

Jeszcze w tej kadencji Sejm zajmie się projektem ustawy dotyczącej związków partnerskich autorstwa PO.

Ewa Kopacz
Źródło: wyborcza.pl, 7.01.2015

Podobno Platforma nie dopuściła do pierwszego czytania ustawy, bo środowisko LGBT zagłosowało na Andrzeja Dudę.

Link
Link

Po pierwsze: nie ma czegoś takiego jak jednolita społeczność LGBT, która głosowałaby na wybranego kandydata w wyborach.

Po drugie: Andrzeja Dudę poparł jeden znany gej, Krystian Legierski. Jego deklaracja poparcia spotkała się ze sporą krytyką innych osób nieheteronormatywnych. Robert Biedroń, którego oskarżano o poparcie PiS-u, tak naprawdę zapowiedział, że odda pusty głos.

Po trzecie: będąc osobą homoseksualną, której zależy na stworzeniu instytucji prawnej zapewniającej bezpieczeństwo mojego związku, chciałbym oświadczyć, że w pierwszej turze wyborów prezydenckich oddałem nieważny głos, na drugą zaś w ogóle nie poszedłem.

Po czwarte: nieprawdą jest, jakoby posłowie PO w maju 2015 zagłosowali przeciwko ustawie SLD w akcie zemsty przeciwko społeczności LGBT.

Głosowania posłów PO w sprawie ustaw o związkach partnerskich
Głosowania posłów PO w sprawie ustaw o związkach partnerskich
Liczba posłów PO głosujących przeciw i wstrzymujących się w głosowaniach w sprawie związków partnerskich
Liczba posłów PO głosujących przeciw i wstrzymujących się w głosowaniach w sprawie związków partnerskich
Liczba posłów PO biorących udział w głosowaniach w sprawie związków partnerskich
Liczba posłów PO biorących udział w głosowaniach w sprawie związków partnerskich

W majowym głosowaniu wzięło udział najmniej posłów Platformy. Najmniej było posłów głosujących przeciw, najmniejsza była suma głosów przeciwnych i wstrzymujących się. Ta partia po prostu nie chce wprowadzić ułatwień dla osób żyjących w związkach nieformalnych. Posłance Krajewskiej trzeba oddać jednak sprawiedliwość i zaznaczyć, że poparła ona wpisanie projektu ustawy SLD do porządku obrad Sejmu.

Bardzo ubolewam, że nasza ustawa, autorstwa naszego posła Dunina, nie trafiła do laski marszałkowskiej. Ten temat, tak jak każdy inny, który wymaga pochylenia się nad nim, będzie realizowany. I podejrzewam, że będzie realizowany w następnej kadencji. Chcemy, by Platforma miała możliwość i szansę rozmowy i dyskusji wewnątrz na ten temat. Jest koniec kadencji Sejmu, nie można dzisiaj sprawy ludzi traktować jako elementu gry wyborczej. Chciałabym, by PO rzetelnie podjęła decyzję w tej sprawie i rzetelnie poinformowała opinię publiczną odważnie, jakie jest jej stanowisko. Nasza ustawa była bardzo wyważona z tego co wiem, znałam ją z czasów, gdy była na poziomie założeń. Dzisiaj chyba będę pierwszą, która będzie mówiła, może nie jest to dobry moment, ale niewątpliwie ta ustawa – a ja w to głęboko wierzę – po wyborach październikowych PO będzie miała okazję złożyć niejeden projekt ustawy, w tym również dotyczący związków partnerskich.

Ewa Kopacz
Źródło: Rzeczpospolita, 26.05.2015

Tej partii już podziękujemy.

Pod tymi linkami można sprawdzić, jak głosowali wszyscy posłowie:

„Negatywny przegląd” ma fanpage na Facebooku i konto na Twitterze.

Program wyborczy Grzegorza Brauna

Tak, mam konto na wykopie. Używam go głównie do zakopywania głupich znalezisk i wklejania swoich notek.

W ostatnim wpisie na blogu wstawiłem link do spotu wyborczego Grzegorza Brauna, wypisałem kilka najciekawszych zdań, które w nim padają i to wszystko opatrzyłem tytułem „Dlaczego nie Grzegorz Braun?” Myślałem, że nie muszę tłumaczyć, czemu bzdury o promocji sodomii i żydowskich roszczeniach dyskredytują ich autora.

Myliłem się. Jeden z wypokowiczów zapytał:

grześ01

Odpowiedziałem mu:

grześ02

Użytkownik nie dał jednak za wygraną:

grześ03

Przepraszam, że nie odpowiadam bezpośrednio pod komentarzem. Obiecuję, że wstawię linka jak tylko skończę pisać tę notkę, sprawdzę ją, poprawię błędy, nachucham, podmucham i przyozdobię.

Skoro mam już okazję odpowiedzieć na pytanie, postaram się przyjrzeć całemu programowi wyborczemu Grzegorza Brauna.

Podstawowe wartości

1/ WIARA, RODZINA, WŁASNOŚĆ – to trzy wartości kardynalne, na straży których stać ma głowa państwa i których bezpieczeństwo gwarantować powinna NOWA KONSTYTUCJA.

Zanim zabierzemy się do pisania nowej konstytucji, przeczytajmy może obecnie obowiązującą. Wiem, że jest długa, więc ułatwię zadanie i przytoczę interesujące fragmenty, w których te kardynalne zasady są już zawarte.

Najpierw preambuła:

W trosce o byt i przyszłość naszej Ojczyzny,
(…)
my, Naród Polski – wszyscy obywatele Rzeczypospolitej,
zarówno wierzący w Boga
będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna (…)

Potem artykuł 18.

Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej.

Artykuł 21.

1. Rzeczpospolita Polska chroni własność i prawo dziedziczenia.
2. Wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem.

Artykuł 48.

1. Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania.

Artykuł 53.

1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.
2. Wolność religii obejmuje wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru oraz uzewnętrzniania indywidualnie lub z innymi, publicznie lub prywatnie, swojej religii przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, praktykowanie i nauczanie. Wolność religii obejmuje także posiadanie świątyń i innych miejsc kultu w zależności od potrzeb ludzi wierzących oraz prawo osób do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują.
3. Rodzice mają prawo do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami. Przepis art. 48 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
4. Religia kościoła lub innego związku wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej może być przedmiotem nauczania w szkole, przy czym nie może być naruszona wolność sumienia i religii innych osób.
5. Wolność uzewnętrzniania religii może być ograniczona jedynie w drodze ustawy i tylko wtedy, gdy jest to konieczne do ochrony bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego, zdrowia, moralności lub wolności i praw innych osób.
6. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia ani do nieuczestniczenia w praktykach religijnych.
7. Nikt nie może być obowiązany przez organy władzy publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania.

Na koniec powinienem jeszcze wstawić jakiś mądry tekst o tym, jak to system prawny powinien być stały, przewidywalny, a zasady go tworzące zmieniane tylko pod ważnym pozorem. Jest to jednak taki truizm, że aż mi się nie chce szukać mądrych słów. Proszę mi uwierzyć, że istnieje taka zasada.

Aborcja

2/ ŻYCIE ludzkie powinno być chronione na wszystkich etapach istnienia.

Znowu zacytuję Konstytucję, tym razem artykuł 38.

Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia.

No dobrze, nie będę udawał, że nie wiem o co chodzi.

Porozmawiajmy więc o instrumentalnym wykorzystywaniu przez ruch pro-life zdjęć martwych płodów:

Choć twierdził, że ukazuje żywe płody, Nilsson w rzeczywistości fotografował materiał z aborcji, otrzymany od kobiet, które przerywały ciąże na mocy liberalnego szwedzkiego prawa. Praca z martwymi embrionami pozwoliła Nilssonowi eksperymentować z oświetleniem, tłem i pozycjami, jak na przykład umieszczeniem kciuka w ustach płodu. Lecz źródło zdjęć było rzadko wspominane, nawet przez aktywistów „pro-life”, którzy w latach 70. zawłaszczyli sobie te ikony.

grześ04

Z drugiej strony zabawnym paradoksem jest, że te zdjęcia pokazywane są przez środowiska pro-life jako „dobre”, a osobną kategorię w prolajfowym imaginarium stanowią zdjęcia „płodów po aborcji” – drastyczne, odstraszające. Tymczasem także i te pierwsze okazały się zdjęciami płodów po aborcji.

Polecam cały tekst na blogu „Nasze jedynie słuszne poglądy na wszystko”.

To mało, prawda?

Porozmawiajmy więc o syndromie poaborcyjnym dotykającym wysoki odsetek kobiet po zabiegu usunięcia ciąży.

Podstawowe objawy to żal, smutek, stany depresyjne, agresywność, poczucie winy, zaniżona ocena własnej wartości i lęk. Pojawia się często bezpodstawny lub wyolbrzymiony, lęk o zdrowie własne, członków rodziny a zwłaszcza o zdrowie i bezpieczeństwo dzieci. W ten sposób rodzą się postawy nadopiekuńcze wobec członków rodziny i dzieci, które znacznie zniekształcają procesy wychowawcze. Relacje nacechowane nadopiekuńczością rodzą ostre konflikty w rodzinie w okresie dojrzewania.

Tekst pochodzi z Newsweeka, jest wypowiedzią Anny Stelmaszyk, terapeutki działającej w Stowarzyszeniu Psychologów Chrześcijańskich.

Wszystko fajnie. Problem jest tylko jeden:

Czy istnieją badania, wskazujące na istnienie syndromu poaborcyjnego?

Nie. Co więcej, nie ma zbyt wiele naukowej literatury o syndromie poaborcyjnym. Wynika to z prostej przyczyny: środowisko psychiatrów i psychologów nigdy nie przyjęło do wiadomości istnienia takiej jednostki chorobowej. Jest nieobecna w podręcznikach diagnostycznych. Nie uznają jej żadne gremia naukowe.

To już fragment artykułu „Czy syndrom poaborcyjny istnieje?” z bloga „Pochodne kofeiny”.

Wiemy już, że nauka nie zna czegoś takiego jak syndrom poaborcyjny. Teraz proponuję porozmawiać o torturach, jakim są poddawane kobiety:

Spotkał pan profesor taką polską Giannę Berettę Mollę, która dla dziecka oddała życie?

Jedną taką historię znam. Kobieta zmarła z powodu wady serca. To jednak było dawno, na początku lat 80. Później nie zetknąłem się ze zgonem matki podczas ciąży i porodu, ale wielokrotnie byłem świadkiem niezwykłej działalności matek, które miały ciężkie powikłania położnicze. Z podziwem obserwowałem ich determinację, gotowość do najwyższych poświęceń dla dobra dziecka, jego życia. Razem z nimi i jej mężami dziękowaliśmy później Bogu. Takie sytuacje tworzą więzy, które trwają… Czy może być wspanialsza specjalność lekarska niż położnictwo?

Tekst pochodzi z wywiadu Tomasza Terlikowskiego z Bogdanem Chazanem („Myślę o dzieciach, które nie narodziły się przez mnie”, „Do Rzeczy” nr 33/2014).

Zaiste, heroiczna postawa. Miło, że Chazan i Terlikowski dbają o to, by dziecko się narodziło, nawet kosztem życia matki, do której podobno każdy maluch ma prawo. Co się z takim noworodkiem pozbawionym rodzica stanie? Jeszcze trafi do małżeństwa homoseksualistów nie daj Boże!

Na koniec porozmawiajmy o samych płodach i prawach im przysługujących:

Wedle naukowej literatury prawdopodobnie nie ma niczego takiego [jak cierpienie płodów]. Nie ma cierpienia, gdy nie ma świadomości. Brak świadomości, brak zdolności do jej posiadania, jest cechą płodów, która odróżnia je od dzieci.

Dlatego, choć płody są biologicznie żywe, moralnie i egzystencjalnie bliżej im do ożywionych rzeczy. Troska o nie, szczególnie gdy jest wykorzystywana do pogwałcenia autonomii naprawdę żywych i czujących – w pełnym tych słów znaczeniu – ludzi, jest niemoralna.

Możemy sobie filozoficznie dyskutować nad kwestią, czy (narodzeni) ludzie w trakcie snu posiadają prawa, skoro nie są świadomi, ale możemy też być niemal pewni, że byty, które nigdy jeszcze nie zyskały świadomości, takich praw nie mogą mieć.

Czemu nie? Otóż jeśli nieświadomy zarodek lub płód może mieć prawo do życia, to równie dobrze ma je pomidor, ostatecznie też żyje. A jeśli chodzi o to, że płód lub zarodek potencjalnie może zyskać świadomość (i osobowość), to takie prawo do życia musi mieć plemnik i komórka jajowa, wszak połączone ze sobą potencjalnie mogą zyskać świadomość i osobowość.

To byłoby jednak absurdem. Tak więc jedyną linią obrony, którą racjonalnie mogą posługiwać się zwolennicy torturowania kobiet, jest ta oparta na mrzonkach o niezmiernym cierpieniu abortowanych zarodków i płodów.

Znowu „Pochodne kofeiny”, tym razem artykuł „Troszkę bolesnej prawdy o ochronie życia„.

Swoją drogą doktryna prawa nie bez przyczyny uznaje, że człowiek nabywa zdolność prawną dopiero w chwili narodzin:

Artykuł 8. Kodeksu Cywilnego:

Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną.

Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest przepis prawa spadkowego (artykuł 927. KC):

§ 1. Nie może być spadkobiercą osoba fizyczna, która nie żyje w chwili otwarcia spadku, ani osoba prawna, która w tym czasie nie istnieje.
§ 2. Jednakże dziecko w chwili otwarcia spadku już poczęte może być spadkobiercą, jeżeli urodzi się żywe.

Ograniczanie wolności

3/ WOLNOŚĆ OSOBISTA może być urzędowo ograniczna tylko wyjątkowo – poza wypadkami ewidentnych przestępstw, wyłącznie tam, gdzie w grę wchodzi BEZPIECZEŃSTWO PAŃSTWA.

A jest inaczej?

Znowu przywołam zapisy Konstytucji, którą to kandydat chciałby zmienić.

Artykuł 31.

3. Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

Artykuł 41.

1. Każdemu zapewnia się nietykalność osobistą i wolność osobistą. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach i w trybie określonych w ustawie.
2. Każdy pozbawiony wolności nie na podstawie wyroku sądowego ma prawo odwołania się do sądu w celu niezwłocznego ustalenia legalności tego pozbawienia. O pozbawieniu wolności powiadamia się niezwłocznie rodzinę lub osobę wskazaną przez pozbawionego wolności.
3. Każdy zatrzymany powinien być niezwłocznie i w sposób zrozumiały dla niego poinformowany o przyczynach zatrzymania. Powinien on być w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przekazany do dyspozycji sądu. Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania do dyspozycji sądu nie zostanie mu doręczone postanowienie sądu o tymczasowym aresztowaniu wraz z przedstawionymi zarzutami.
4. Każdy pozbawiony wolności powinien być traktowany w sposób humanitarny.
5. Każdy bezprawnie pozbawiony wolności ma prawo do odszkodowania.

Podatki

5/ Należy UPROŚCIĆ i OBNIŻYĆ PODATKI – jednocześnie z redukcją wydatków budżetowych, redukcją administracji i radykalnym uproszczeniem procedur.

Jest taka pani, która dzieli przekonanie Brauna, że w Polsce są za wysokie podatki. Nazywa się Henryka Bochniarz i Grzegorz Sroczyński na łamach „Dużego Formatu” przeprowadził z nią wywiad:

Pół roku temu ogłosiliście, że polskich przedsiębiorców „duszą wysokie podatki i składki na ubezpieczenie społeczne”. To samo czytam w waszym manifeście zatytułowanym „Czarna lista barier”. Trochę to dziwne.– Dziwne?

Przyniosłem tabelkę pokazującą obciążenia podatkowe w krajach UE wyrażone w procencie PKB. Czy oboje się zgadzamy, że to miarodajny wskaźnik?– Tak.Na szczycie mamy Danię (podatki to aż 50 proc. PKB), potem jest Belgia, dalej Niemcy, Luksemburg, Cypr, Malta, Grecja, Estonia i prawie na samym końcu jest Polska – podatki to zaledwie 32 proc. PKB. Mamy jedne z najniższych podatków w Unii. I to jest, delikatnie mówiąc, niespójne z tym, co głosicie.– 32 proc. jest tylko na papierze, w rzeczywistości obciążenia dla przedsiębiorców są wyższe. Ale problem naszego systemu podatkowego to przede wszystkim jego zmienność i stopień skomplikowania. Prawdopodobnie codziennie przedsiębiorca popełnia jakieś przestępstwo, bo nie ma pojęcia, że właśnie wczoraj została wprowadzona zmiana przepisu. Dotyczy to zwłaszcza podatku VAT, gdzie mamy karuzelę. W każdym miejscu dostaje pan inną interpretację podatkową. W woj. mazowieckim jest pan wzorowym biznesmenem, ale w świętokrzyskim za to samo zamkną panu firmę i zlicytują. Przedsiębiorca zatrudniający trzy albo cztery osoby nie będzie w stanie codziennie monitorować przepisów, bo w tym samym czasie musi zadbać o zdobycie kontraktu.Po co zwoływać konferencję, na której się opowiada, że w Polsce są wysokie podatki, skoro one nie są wysokie?– Są. Wszystko trzeba odnosić do pozycji gospodarki w danym czasie. W naszym momencie rozwoju – czyli ledwie 25 lat po transformacji, kiedy wciąż budujemy kapitalizm i dobrobyt – musimy być dwa razy bardziej atrakcyjni niż kraje bogate. Potrzebujemy inwestycji, napływu technologii i nowych miejsc pracy. Dlatego obciążenia u nas powinny być jak najniższe.Tylko że one już są jak najniższe! Jeżeli je obniżymy jeszcze bardziej, to nie będzie z czego utrzymywać służby zdrowia. To jest proste.– Zły przykład. Bo niezależnie od tego, ile byśmy włożyli pieniędzy do systemu zdrowia, to będziemy mieć dokładnie te same problemy, które mamy teraz. To zresztą dotyczy każdej źle zarządzanej firmy, a przecież szpital możemy potraktować jak zwykłą firmę…Właśnie nie możemy.– Aha. No a ja mogę. Więc jeśli szpital to firma świadcząca usługi dla ludności z zakresu ochrony zdrowia, która jest źle zarządzana i nie potrafi dostosować się do zasad rynkowych, to dawanie jej dodatkowych pieniędzy jest niemądre. Miałam okazję obserwować to z bliska, tam się marnują miliony. Dopóki wreszcie nie pójdą tam menedżerowie z prawdziwego zdarzenia, nie wprowadzą reguł racjonalnego zarządzania, to pieniądze publiczne będą wydawane źle. Bez względu na to, ile ich będzie.

Cytat z waszej broszurki: „W Polsce podatki są na poziomie zbliżonym do średniej europejskiej, a powinny być wyraźnie niższe”. Przepraszam, na jakim zbliżonym poziomie? Średnia europejska wynosi 40 proc. PKB, a my jesteśmy osiem punktów procentowych niżej.

– No ale 32 proc. to blisko 40.

Nawet nie ocieramy się o średnią.

– Pan uważa, że się nie ocieramy, a ja uważam, że się ocieramy.

Jezus a kara śmierci

6/ KARA ŚMIERCI powinna grozić mordercom i zdrajcom stanu.

Ustaliliśmy już, że jedną z podstawowych wartości dla Grzegorza Brauna jest wiara katolicka. Przyjrzyjmy się więc kilku wypowiedziom założyciela tej religii.

Ewangelia św. Łukasza, rozdział 9. wersety 51-56:

Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia [z tego świata], postanowił udać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?» Lecz On odwróciwszy się zabronił im. I udali się do innego miasteczka.

Ewangelia św. Mateusza, rozdział 26. wersety 47-56:

Gdy On jeszcze mówił, oto nadszedł Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i kijami, od arcykapłanów i starszych ludu. Zdrajca zaś dał im taki znak: «Ten, którego pocałuję, to On; Jego pochwyćcie!». Zaraz też przystąpił do Jezusa, mówiąc: «Witaj Rabbi!», i pocałował Go. A Jezus rzekł do niego: «Przyjacielu, po coś przyszedł?» Wtedy podeszli, rzucili się na Jezusa i pochwycili Go. A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana odciął mu ucho. Wtedy Jezus rzekł do niego: «Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. Czy myślisz, że nie mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? Jakże więc spełnią się Pisma, że tak się stać musi?»
W owej chwili Jezus rzekł do tłumów: «Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę, żeby Mnie pojmać. Codziennie zasiadałem w świątyni i nauczałem, a nie pochwyciliście Mnie. Lecz stało się to wszystko, żeby się wypełniły Pisma proroków». Wtedy wszyscy uczniowie opuścili Go i uciekli.

Ewangelia św. Jana, rozdział 8. wersety 1-11:

Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On usiadłszy nauczał ich. Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?» Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus nachyliwszy się pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień». I powtórnie nachyliwszy się pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku. Wówczas Jezus podniósłszy się rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz!».

Priorytety

8/ WOJSKO POLSKIE, POLICJA, SŁUŻBY i SĄDOWNICTWO – to trzy dziedziny, na których modernizacji powinnny skupić się działania państwa.

Oczywiście, jeśli tylko inne dziedziny nie zostaną zaniedbane. Na przykład modernizacja sieci transportowych.

Nie mam zamiaru rozpisywać się teraz na temat ekonomii transportu, bo to temat na notkę z serii masakrującej blogera Janusza.

Spoiler alert!
Spoiler alert!

Proszę mi wybaczyć, że pomijam akurat ten punkt programu Brauna. Na swoje usprawiedliwienie powiem, że z tej obietnicy wcale nie wynika, że państwo powinno ograniczyć swój aparat socjalny, jedynie pokazuje priorytetowe kierunki, na jakich powinno się skupić. Obiecuję, że niedługo opublikuję notkę pokazującą potrzebę istnienia silnego państwa organizującego transport. Na razie odsyłam do notek, w których lekko zahaczałem o temat: „Rozwijać transport prywatny„, „Modernizacja zacofania” i seria notek o Rafale Dutkiewiczu (część pierwsza i druga).

Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego

10/ W imię TRADYCJI CYWILIZACJI ŁACIŃSKIEJ i POLSKIEGO INTERESU NARODOWEGO należy zdecydowanie przeciwstawić się inwazji ideologicznej, propagandzie dewiacji i obcym roszczeniom kolonizatorskim.

Dlatego księża w ramach posługi duszpasterskiej będą od dzisiaj wysyłać 72-letnim kobietom takie słowa:

„Homo-seks przypomina tłok, który porusza się nie w cylindrze silnika, ale w rurze wydechowej – skutki są oczywiste (…) Podobnie katastrofalne skutki ma homo-seks i biedni są ludzie, którzy nie są w stanie tego pojąć” – pisze w jednym z tekstów autor. A nieco dalej, w tym samym załączniku, powołuje się na wypowiedź  anonimowego „lekarza-praktyka”, który pisze m.in., że „w krwi tego pederasty który jest stroną nadstawiającą się, płynie rozcieńczona, bo rozcieńczona, ale jednak gnojówka”.

W innym miejscu czytamy: „Kiedyś w jakiejś audycji telewizyjnej pewien pederasta żalił się, że pani pielęgniarka nie chciała przyjąć jego krwi, a on tak chciał komuś pomóc i to było poniżające dla niego. Wtedy jeden z komentatorów przyznał, że owszem w Polsce jest zalecenie, żeby nie pobierać krwi pederastów. W takiej na przykład Wielkiej Brytanii pobierają krew – żeby nie razić uczuć homoseksualistów, ale potem ją wylewają do zlewu. Tacy delikatni są i mili. A Polacy ranią ich uczucia, bo od razu im odmawiają pobrania krwi. Pewnie to brak ogłady i wyrobienia, wiele się jeszcze musimy nauczyć od Brytyjczyków w kwestii ogłady”.

Wśród innych załączników znalazły się liczne – znane już z wcześniejszych wystąpień ks. Dariusza Oko – dane statystyczne, wedle których homoseksualiści mają żyć krócej, częściej zapadać na choroby psychiczne, częściej dopuszczać się aktów pedofilskich itd.

Więcej do przeczytania w artykule „Ksiądz Oko w kropce” opublikowanym na łamach „Tygodnika Powszechnego”. Całą historię przybliżyłem u siebie na blogu.

W ramach walki z „propagandą dewiacji” w niedzielę rano na oficjalnym profilu Grzegorza Brauna na Facebooku pojawiła się animacja palonej tęczy. Film kończy się takim obrazkiem:

grześ06

Chciałbym zadać dwa pytania.

1. Jaki związek ma sodomia (według Słownika Języka Polskiego PWN „zboczenie seksualne polegające na uprawianiu stosunków płciowych ze zwierzętami”) z paloną tęczą – symbolem „zwycięstwa” nad społecznością LGBTQ?

Owszem, angielskie słowo „sodomy” oznacza stosunek analny, lecz jest to przykład tzw. fałszywego przyjaciela. Tym terminem określa się słowa podobnie wyglądające w dwóch językach lecz znaczące mające inne znaczenie (np. angielskie „fatality” i polskie „fatalny” czy niemieckie „jeden” i polskie „jeden”).

2. Pytanie ważniejsze. Skoro ustaliliśmy już, że sodomia w filmie Brauna oznacza homoskeksualizm, to chciałbym dowiedzieć się, jakie istnieją sposoby na leczenie tej „przypadłości”?

Obawiam się, że odpowiedzią na drugie pytanie są takie przykłady:


W swoim programie wyborczym Braun nie odniósł się do pewnych kwestii, które poruszone zostały w spocie wyborczym. Dlatego poświęcę jeszcze kilka zdań na ich temat.

Historia magistra vitae est

Doprowadzę do wznowienia ekshumacji w Jedwabnem.

Po co? Można oburzać się na badania Tomasza Grossa, bowiem przeszacował on liczbę ofiar pogromu. Nie sposób jednak kwestionować samego faktu pogromu dokonanego przez miejscowych Polaków na miejscowych Żydach. Na ten temat obszerną publikację przygotował Instytut Pamięci Narodowej:

Publikacja Wokół Jedwabnego, przygotowana przez Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, prezentuje wyniki badań naukowych nad zbrodniami popełnionymi na polskich Żydach w Jedwabnem, Radziłowie i innych miejscowościach Łomżyńskiego i Białostocczyzny latem 1941 roku.
Na tom pierwszy składają się studia, które przedstawiają te wydarzenia na szerokim tle historycznym, poczynając od rysu stosunków polsko-żydowskich na tym terenie w okresie przedwojennym, poprzez opis niemieckiej polityki zagłady Żydów i antyżydowskich wystąpień miejscowej ludności, kończąc na analizie powojennych postępowań karnych w sprawie mordu w Jedwabnem oraz dotyczącego go piśmiennictwa.
W tomie drugim opublikowano dokumenty polskie, sowieckie i niemieckie, w tym raporty NKWD, relacje Polaków represjonowanych przez sowieckiego okupanta, raporty wywiadowcze Polskiego Państwa Podziemnego, sprawozdania niemieckich formacji wojskowych i policyjnych, świadectwa ocalałych Żydów, akta śledztw oraz procesów karnych w sprawie zbrodni w Jedwabnem i Radziłowie.

Żydzi rozkradają Polskę

Nie dla żydowskich roszczeń.

To kolejne zdanie wypowiedziane w spocie kandydata. Nie wiem nawet jak je skomentować. Na szczęście jeden z komcionautów pospieszył z pomocą i przybliżył mi znaczenie tych słów:

grześ07

Całe szczęście Sejm publikuje na swoich stronach internetowych wszystkie dokumenty, nad którymi pracuje i użytkownik Piotr będzie w stanie mi pokazać przywołane postanowienie. By ułatwić poszukiwania wkleję linka do strony, na której będzie mógł je znaleźć. Chętnie przeczytam tę ustawę/uchwałę/cokolwiek, przeanalizuję i wnioski opublikuję na blogu.

Atomowy Jezus Chrystus

Jako prezydent będę zabiegał o broń jądrową dla polskiej armii i o intronizację Chrystusa Króla.

Łączenie broni jądrowej z imieniem zbawiciela chyba nie jest czymś, co chciał osiągnąć kandydat. Miło też czyta się pomysły przekreślające polski dorobek w walce o rozbrojenie arsenału broni masowego rażenia. Na tym polu mamy się czym pochwalić:

Ówczesna strategia obronna Zachodu z góry skazywała przyjęcie planu na porażkę – zakładała ona bowiem właśnie wykorzystanie broni jądrowej celem odstraszania przeciwnika od podjęcia ataku. W warunkach przewagi sił konwencjonalnych ZSRR przyjęcie tych propozycji byłoby zatem niekorzystne dla równowagi w Europie. Plan Rapackiego wywarł jednak wpływ na działania podejmowane w czasie zimnej wojny w celu podniesienia poziomu bezpieczeństwa międzynarodowego – przyczynił się bowiem do rozwoju myśli teoretycznej w zakresie denuklearyzacji. Przyjęta w nim koncepcja strefy bezatomowej przybrała z czasem wymiar uniwersalny. Plan Rapackiego uważany jest za najbardziej znaną inicjatywę rozbrojeniową polskiej dyplomacji.

Tekst pochodzi z Wikipedii, z wpisu o planie Rapackiego.

Chyba wyjaśniłem wszystkie wątpliwości?

„Negatywny przegląd” ma fanpage na Facebooku i konto na Twitterze.

Swoją drogą zauważam, że zwolennicy Grzegorza Brauna są bardzo zmobilizowani, by go bronić. Raz już musiałem bronić swojej notki (a konkretnie artykułu, który podałem dalej) zatytułowanej „Kłamstwa oświęcimskie według Grzegorza Brauna„.